از کتابخانه عرفانی 'نجع حمادی': گزیده های از 'انجیل حقیقت'، قسمت ۲ از ۲

"'نام پدر'، 'پسر' است. برای 'او' این امکان وجود دارد که دیده شود. نام، به هر حال، نامرئی است، زیرا آن به تنهایی رازی نامرئی است، که به گوشهایی می رسد که بواسطه 'او'، از آن کاملا پر هستند. زیرا در واقع، 'نام پدر' گفته نمیشود، اما (بلکه) از طریق یک پسر آشکار میشود."