Szczegóły
Pobierz Docx
Czytaj więcej
Wydaje nam się, że drzewo wyrasta z ziemi, ale znaczna część jego materii pochodzi w rzeczywistości z niewidzialnego dwutlenku węgla zawartego w powietrzu. Dzięki energii słonecznej węgiel ten przekształca się w lite drewno i ostatecznie staje się częścią naszych ciał oraz innych istot. To pokazuje, że całe życie jest połączone poprzez ten sam cykl materii, a to, co wydaje się stałe i trwałe, jest w rzeczywistości tylko tymczasowym układem atomów.
21 lipca 2026 roku nasza Najukochańsza Najwyższa Mistrzyni Ching Hai (weganka) podzieliła się spostrzeżeniami na temat duchowej rangi Świata Dosy oraz spostrzeżeniami Jego Wysokości Króla Nu. Wspomniała również, że ten fizyczny świat jest iluzoryczny:Nasi Rodzice, BÓG, Wszechmogący, nasz MAPA, zawsze starają się dać nam wszystko, co najlepsze, najszczęśliwsze życie, życie pełne błogości. A potem MAPA pozwolił wam nawet zdecydować się na przyjście na ten świat, który nie jest tak podobny do BOGA, nie jest taki jak w Niebiosach. Ale wy chcieliście tu przyjść. Chcieliście doświadczyć tych różnic. Więc nawet BÓG pozwala wam zejść na dół, byście nauczyli się czegoś nowego, oczywiście nowszego niż życie w Niebie, i byście mogli poczuć, że zasługujecie na swoje zasługi, na swoje życie, na swoje błogosławieństwo.Tak właśnie myśleliście, dopóki nie zeszliście tutaj i nie zaczęliście cierpieć bez końca. Bo tutaj panuje inny świat, inne wibracje, inna energia. Nie jest tu gładko i szczęśliwie, nie ma tej błogości, jak w życiu w Niebie. Nawet jeśli jest to najniższe Niebo, to i tak jest milion razy lepsze niż w tym iluzorycznym świecie fizycznym. Jest fizyczny, można go dotknąć, zobaczyć, postrzegać, ale to wszystko jest iluzją. Został po prostu stworzony z jakiejś złej energii, by was w nim uwięzić i sprawić, byście myśleli, że to wszystko jest prawdziwe.Wyobraźcie sobie drzewa, korzenie i wszystkie elementy, z których składa się drzewo. Myślimy, że jest ono zakorzenione w Ziemi i stworzone przez Ziemię, z Ziemi. Ale nawet naukowcy już wiedzą, że powstają one z powietrza, z energii zawartej w powietrzu, z jakiegoś składnika zawartego w powietrzu. [...] Wyobraźcie sobie więc, że ludzie też są tacy. Tak wiele składników łączy się, by stworzyć człowieka. Najpierw pierwsi ludzie, a potem w łonie matki.Ludzie patrzą na drzewa i myślą, że wyrastają one z ziemi, że rośliny wyrastają z ziemi. Ale jeśli zapytacie, skąd pochodzi ta substancja, dowiecie się, skąd ona się bierze. Czy drzewa wyrastają z powietrza? Z pewnością wyrastają z... Nie, wyrastają z powietrza.Jak coś tak stałego jak drzewo może w dużej mierze pochodzić z czegoś, czego nawet nie widzimy? To brzmi jak czary! Przyjrzyjmy się zatem, co na ten temat mówi nauka, opierając się na spostrzeżeniach nieżyjącego już laureata Nagrody Nobla Richarda Feynmana: woda nie wyjaśnia większości masy drzewa. Podczas fotosyntezy drzewa rozkładają H2O, wykorzystują wodór i uwalniają tlen do atmosfery. Jednak wodór jest niezwykle lekki, podczas gdy drewno składa się głównie z węgla, który stanowi około 50% suchej masy drzewa. I tu pojawia się problem!Gdyby drzewa „zjadały” glebę, aby rosnąć, to ziemia pod każdym starym lasem powinna zapadać się, tworząc gigantyczny krater, ale tak się nie dzieje. Korzenie pobierają minerały, takie jak azot, fosfor i potas, ale stanowią one jedynie 1–2% suchej masy. Zatem większość materiału, z którego składa się drzewo, musi pochodzić z innego źródła niż gleba lub woda. A odpowiedź jest naprawdę nieoczekiwana: drzewa rosną głównie dzięki pobieraniu dwutlenku węgla (CO2) z powietrza.Jak „jeść” powietrze, by urosnąć do ogromnych rozmiarów? Węgiel jest najcenniejszym surowcem dla organizmów żywych. To chemiczne narzędzie wielofunkcyjne, z którego można stworzyć niemal wszystko, a jego spora ilość po prostu unosi się w powietrzu i oceanach. To, co sprawia, że rośliny odniosły tak niesamowity sukces, to fakt, że ponad miliard lat temu ich przodkowie stali się lepsi w pozyskiwaniu węgla niż jakiekolwiek inne organizmy żywe. Wykorzystywały go, by rosnąć, rosnąć i rosnąć. Obecnie rośliny stanowią 80% biomasy na Ziemi i są podstawą wszelkiego złożonego życia – wszystkie zwierzęta odżywiają się albo roślinami, albo zwierzętami, które zjadają rośliny, aby uzyskać potrzebny im węgiel. Drzewa to szczególnie pomysłowy sposób, jaki rośliny znalazły na pozyskiwanie ogromnych ilości węgla. Drzewa są duże i ciężkie, dlatego potrzebują ogromnych ilości surowca. Jednak w atmosferze zawartość CO2 wynosi zaledwie około 0,04%: 425 cząsteczek CO2 na milion cząsteczek w powietrzu. Aby uzyskać jedną tonę węgla, drzewo musi przetworzyć 6000 ton, czyli 5 milionów metrów sześciennych powietrza! To naprawdę dużo.Drzewa radzą sobie z tym wyzwaniem, tworząc w swoich koronach ogromne biologiczne fabryki. Sieci gałęzi, podgałęzi i setki tysięcy gałązek powoli rosną w kierunku światła słonecznego, podtrzymując nawet milion liści. Liście te pełnią rolę maleńkich zakładów produkcyjnych: pobierają zasoby z powietrza, otrzymują wodę i minerały z korzeni, wydalają odpady, a nawet kształtują lokalny klimat.Zasadniczo drzewa to maszyny, które sięgają w powietrze i wydobywają z niego materię, przekształcając ją w postać stałą, wykorzystując wyłącznie światło słoneczne jako źródło energii. Każde drzewo, jakie kiedykolwiek widzieliście, to skrystalizowana atmosfera. Oznacza to, że każdy drewniany stół, deska podłogowa, arkusz papieru, statek i las powstały częściowo z niewidzialnego gazu. Ciekawe, prawda!Wiemy więc, skąd pochodzi materia, z której zbudowane są drzewa. Pozostaje jednak jedno pytanie: w jaki sposób niewidzialny CO2 zamienia się w stałe drewno? Drzewa pobierają dwutlenek węgla przez maleńkie pory w liściach, zwane aparatem szparkowym. Wykorzystując światło słoneczne, przekształcają ten węgiel w cząsteczki budujące ich organizmy, jednocześnie uwalniając tlen z powrotem do atmosfery. Drzewa wdychają to, co my wydychamy; my wdychamy to, co one wydychają. Jesteśmy partnerami w tańcu węgla i tlenu, współtwórcami atmosfery, która podtrzymuje życie.Prawdopodobnie nauczyliście się słowa „fotosynteza” w szkole, ale być może nie wiecie, jak niezwykły jest ten proces w rzeczywistości. Przeanalizujmy go dokładnie. Światło słoneczne dociera do liścia. Światło pochodzi od gwiazdy oddalonej o prawie 150 milionów kilometrów, przenosząc energię przez pustą przestrzeń. Jest to promieniowanie elektromagnetyczne.Promieniowanie elektromagnetyczneKiedy te fale elektromagnetyczne uderzają w cząsteczkę chlorofilu wewnątrz komórki liścia, dzieje się coś niezwykłego.Energia światła zostaje pochłonięta przez elektron w cząsteczce chlorofilu, co powoduje przejście tego elektronu do wyższego stanu energetycznego. Ten naładowany energią elektron jest następnie przekazywany wzdłuż łańcucha cząsteczek zwanego łańcuchem transportu elektronów. W trakcie tego przemieszczania się zasila on syntezę ATP, czyli waluty energetycznej wykorzystywanej przez komórki do wykonywania pracy.To jest reakcja świetlna.Reakcja świetlnaEnergia jest pobierana z promieniowania elektromagnetycznego i magazynowana w postaci chemicznej. Następnie roślina wykorzystuje tę zmagazynowaną energię do czegoś niemal niewiarygodnego. Pobiera CO2. Dwutlenek węgla jest cząsteczką stabilną. Nie zgadza się dobrowolnie stać się częścią drzewa. Rośliny są jednak tak sprytne, że potrafią wykorzystać energię do przekształcania węgla w nowe struktury. W wyniku długiego ciągu reakcji węgiel ten zamienia się w glukozę – prosty cukier, który pełni rolę zarówno baterii, jak i budulca, a dla większości zwierząt stanowi główne źródło węgla na świecie.Roślina łączy tysiące cząsteczek glukozy w długie, powtarzające się łańcuchy zwane celulozą, która jest głównym materiałem strukturalnym ścian komórkowych roślin.Celuloza = ściany komórkowe roślinRośliny wytwarzają również ligninę, która wzmacnia te ściany i nadaje tkance drzewnej znaczną część jej sztywności i twardości. Na poziomie molekularnym całość ta jest utrzymywana razem przez siły elektromagnetyczne działające między atomami. Wspólnie materiały te tworzą strukturę, którą rozpoznajemy jako drewno.CO2 → Glukoza → Celuloza + Lignina → DrewnoW ten sposób powstaje drzewo, o które można się oprzeć dłonią. A historia nie kończy się na drzewie.Rośliny są pośrednikami, pomostem między światłem słonecznym, węglem atmosferycznym a wynikającym z tego łańcuchem pokarmowym. Węgiel w waszych mięśniach, skórze, narządach, neuronach – przeszedł przez ten cykl. W pewnym momencie ten węgiel znajdował się w atmosferze. Roślina go wychwyciła. Chemia go przekształciła. Pokarm go przeniósł. Jesteście w pewnym sensie powietrzem przekształconym w żywe ciało – utrzymywanym razem przez wiązania elektromagnetyczne i zasilanym pradawnym światłem słonecznym. Węgiel w was przemierzył atmosferę, rośliny, pokarm i niezliczone organizmy żywe, zanim stał się częścią was. Od miliardów lat węgiel nieustannie krąży w obiegu między organizmami żywymi a atmosferą. Dlatego jesteście tymczasowym układem atomów, które wcześniej były częścią niezliczonych innych rzeczy, a po was staną się częścią kolejnych niezliczonych rzeczy.Ten naukowy obraz odzwierciedla nauki buddyjskie wyjaśnione przez naszą Najukochańszą Najwyższą Mistrzynię Ching Hai (wegankę), przedstawiające ludzkość jako coraz bardziej przywiązaną do świata materialnego:Budda powiedział nam w sutrze, że pierwotnie ludzie nie mieli żadnych fizycznych ograniczeń, nie mieli nawet fizycznego ciała. Pochodzili od Brahmy. I swobodnie wędrowali, ciesząc się wyzwoleniem na wszelkie możliwe sposoby. A potem zaczęli spożywać rzeczy stworzone z tego świata, w tym świecie. I powoli, powoli zaczęli przybierać postać istot fizycznych. A potem powoli, powoli wszystko wokół nich zaczęło na nich oddziaływać. Stali się coraz ciężsi i coraz bardziej identyczni ze wszystkim, co ich otaczało. Wszystko wokół nich ma więc swój cykl życia, cierpi z powodu pogody, z powodu warunków i sytuacji. Wtedy ludzie również stali się tacy.Każde drzewo przypomina nam nie tylko, że nie jesteśmy odizolowanymi istotami, ale węzłami w rozległej sieci materii i energii, połączonymi z każdym organizmem. Przypomina nam również, byśmy żyli świadomie w tym iluzorycznym świecie fizycznym – gdzie wiele z tego, co widzimy, zbudowane jest z niewidzialnego powietrza. Niech wasza dusza zawsze pamięta o waszej majestatycznej Jaźni i niech będzie wolna od więzów ciała oraz wszystkiego, co na nie wpływa. Wtedy będziecie mogli powrócić do miejsca, w którym byliście w sensie duchowym.










