جزئیات
دانلود Docx
بیشتر بخوانید
امروز، ۲۴ اکتبر صبح زود است، سوال کردم از 'ماپا'ی مان که رحیمترین، قدرتمندترین و اعلی ترینِ همۀ نیکی ها، مهربانی ها، خیرها و شفقت هاست - سوال کردم از یگانه 'والد' بیهمتای مان که در سراسر کائنات فراتر از بهترین است، پرسیدم که آیا وقت آن رسیده که مطابق معمول از چادرم و از مدیتیشن-سامادی بیرون بیایم تا مثل همیشه برای سوپریم مستر تلویزیون کار کنم. 'پدر' به من گفت: "نه، نه، زیرا رهبر جنگ میخواهد با تو صحبت کند." گفتم: "آه، بله، 'سرورم'، با اجازهٔ شما با او صحبت خواهم کرد." سپس، پیش از آن، به تمام نیروهای امنیتی، حفاظتی و محافظان حریم خصوصی، و فرشتگان و بخشهای مرتبط در بهشت دستور دادم تدابیر امنیتی را تشدید کنند تا فقط با هر کسی که خودم میخواهم صحبت کنم و نیروهای منفی نتوانند با ترفندها، دروغها، پیشنهادهای توهمی، حرفها و غیره، یا هر کار دیگری که میخواهند انجام دهند، در کارم دخالتی کنند. بعد از حدود دو دقیقه، تمام اقدامات امنیتی انجام شده بود. از نگهبان جهنم خواستم اجازه دهد رهبر جنگ با من صحبت کند. او زانو زد و گفت: "علیاحضرت، والاترین پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهانِ پادشاهان، من به شما ادای احترام میکنم و جلوی پای شما سر تعظیم فرود میآورم. میخواهم درباره وضعیت صلح گزارش دهم." گفتم: "بسیارخب، اجازه داری راحت باشی. میتوانی بنشینی و برایم تعریف کنی." او گفت: "صلح میان روسیه و اوکراین امضا شده است." حرفش را اصلاح کردم: "بگو 'یورین' چون میخواهم آنها در صلح باشند و خودشان حکومت کنند، با تکیه بر قدرت و خواست خود، مطابق با برنامه خودشان، مطابق با شادی خودشان و توافقی مسالمتآمیز و هماهنگ با یکدیگر، در محدوده مرزهای ملی خودشان. بعد رهبر جنگ گفت: "بله، سرورم." رهبر جنگ گفت: "بین این دو کشور صلح امضا شده است، روسیه و یورین (اوکراین). و صلح بهزودی فرا میرسد." او گفت: "صلح بهزودی فرا میرسد. جنگ پایان مییابد. دیگر جنگی نخواهد بود." گفتم: "آه، آن مربوط به روسیه و یورین (اوکراین) بود. اما میان عربستان سعودی و ایران چطور؟" رهبر جنگ گفت: "علیاحضرت، پادشاهِ پادشاهانِ پادشاهانِ پادشاهان، آن جنگ هم بهزودی پایان مییابد." به او گفتم: "بسیارخب. من هم دیروز بخشی از این اخبار را در رسانهها خواندم. اما مسئله این است که من چیزی فراتر از این میخواهم. من صلحی واقعی میخواهم، صلحی که واقعاً برقرار شود، سریع باشد و پایدار بماند." رهبر جنگ گفت: "بله، بله، سرورم. آن فرا خواهد رسید. تمام تلاشم را میکنم تا به آن شتاب دهم. با برکت شما، میتوانیم بهزودی به جنگ پایان دهیم." گفتم: "خوب است، خوب است. میبینم که در صداقتت پیشرفت کرده ای و نیز در درک اینکه جنگ بیرحمانه و وحشیانه است. به همین دلیل، از تلاشت قدردانی میکنم. بنابراین، به نگهبان دستور میدهم تو را به سلول بزرگتری در زندان منتقل کند. و هر چیزی را که واقعاً برای مراقبت از خود و تأمین نیازهای اولیهات لازم داری، فقط به رئیس این بخش از جهنم بگو تا آن را برایت بیاورد. او تا جایی که فعلا امکان داشته باشد، این کار را برایت انجام خواهد داد. یادت باشد که تو در جهنم هستی. من سعی میکنم فضای بیشتری، آزادی حرکت بیشتر و امکان استفاده بیشتر از قدرتت را فقط برای اهداف صلحآمیز در اختیارت بگذارم. این را به خاطر داشته باش. و هنوز منتظرم که تو، با صداقت کامل و فرمانبرداری از 'خداوند'ِ اعلی ترین قدرتمند، تلاش بیشتری از خودت نشان دهی. چیز دیگری هست که بخواهی به من بگویی؟ بسیارخب. خوب است. پس حسن نیتت را نشان دادهای. و من هم در مقابل، ارفاقم را نشان دادهام. پس بیا به کارمان برای آوردن صلح و شادی به این جهان ادامه دهیم، چون میدانی چقدر منابع مالی به چنین شیوهٔ هولناکی هدر رفته است، درحالیکه میلیونها یا اکنون حتی میلیاردها نفر در رنج و درد هستند، بیآنکه کسی واقعاً به سرنوشتشان اهمیت بدهد. میلیاردها میلیاردها میلیارد، صرف میشود فقط برای کشتن، برای ویران کردن. میتوانی نهایتِ غیرمنطقی بودنِ جنگ را در شواهد آن ببینی. پس عجله کن، تمام تلاشت را بکن. و اجازه داده خواهد شد که اجر اعمالت، بخشی از گناهانت را جبران کند. بستگی دارد چقدر سخت تلاش کنی. دفعهٔ بعد هر وقت لازم باشد با تو صحبت میکنم. فعلاً خداحافظ." رهبر جنگ سه بار بر زمین سجده کرد و همانطور با سر بر زمین ماند. او گفت: "بله. بله، سرورم. امیدوارم بهزودی شما را ببینم، هر زمان که باشد، سرورم." گفتم: "بسیارخب. میتوانی راحت باشی. لازم نیست روی زمین زانو بزنی. راحت باش." با این حرف، زندان جهنم را ترک کردم و به این جهان فیزیکی بازگشتم. آه، در ضمن، از 'ماپا' پرسیدم که آیا اجازه دارم کسی را که بهاصطلاح یک دوستِ سابق بوده، و در جهنم است و درخواست نجات کرده ببخشم و به او کمک کنم یا نه. 'خداوند' اجازهٔ این کار را داد. بعد گفتم: "وقتی او را از جهنم بیرون آوردم، او را کجا بفرستم؟ 'خداوند' گفت: "او را به یک منطقهٔ جنگی بفرست تا بفهمد رنج جنگ چگونه است؛ تا زمانی که تمام وجودش از اینگونه آثار خشونتبار پاک شود، آنگاه میتواند دوباره بهشکل انسان متولد شود." گفتم: "چشم 'سرورم'. آن را بررسی میکنم و به لطف شما نجاتش میدهم، 'سرورم'. از رحمت شما بسیار سپاسگزارم، 'سرورم'." 'خداوند' فرمود: "بسیارخب، بروید و کارهایتان را انجام بدهید." و من گفتم: "بعد از این، آیا امروز کار ویژهٔ دیگری هست که باید انجام دهم، 'سرورم'؟" 'خداوند' فرمود: "نه، فعلاً نه، دیگر برای امروز کاری نیست." گفتم: "بعد از آن، میروم برای سوپریم مستر تلویزیون کار کنم." 'خداوند' اجازهٔ این کار را به من داد. "سپاسگزارم." پس مجبور شدم ارتعاشم را پایین بیاورم تا وارد کتابخانهٔ سوابق آکاشیک شوم و دریابم کدامیک از بهاصطلاح دوستان سابقم با جنگ یا چیزی شبیه به آن ارتباط دارد. با جنگ یا چیزی شبیه به این ارتباط دارد. و پیشاز آنکه بتوانم به جهنم بروم و بخشایش خود را به همان موجودی که کمک میخواست اعلام کنم، چیزی دربارهٔ این شخص پیدا کردم. چون چیزی در کارمایش بسیار بد است، بسیار بد که جهنم او را حتی از من پنهان نگه داشته بود تا فریاد کمکخواهیاش به هیچجا نرسد، جز دو بار. یک بار، "بودا پادشاه صلح" صدایش را شنیدند و به من اطلاع دادند. اما آن موقع خیلی سرم شلوغ بود، آنقدر شلوغ که نمیتوانستم مشغول همهٔ بررسیهای سوابق آکاشیک شوم و زمانی برای آن کنار بگذارم. ازاینرو چهار روز آن را فراموش کردم. و بعد، بار دوم، صدایش بهنحوی به بیرون راه یافت یا شاید جهنم به او اجازه داد بلندتر فریاد بزند. و بعد روباه بانو آن را شنید، روباه بانوی بینام آن را شنید و دواندوان آمد و این خبر را به من داد. خب، راستی، چند روزی است که از روباه بانوی بینام زیاد چیزی نشنیدهام. بله، چندین روز است که از روباه بانوی بینام خبری ندارم. اما او خوشحال است و از انسانبودن لذت میبرد. او قدرت کافی ندارد، و من هم قدرت بیشتری به او نمیدهم تا کاملاً و برای همیشه مانند دیگر انسانها، انسان شود. همچنین، چون اگر زیادی، زیادی از قدرتم به او میدادم، او میمرد - دیگر نمیتوانست بهعنوان یک شخص- روباه به تمرین معنوی خود ادامه دهد و در عین حال همچنان چند روز در هفته از زندگی انسانیاش لذت ببرد. پس مانند هر چیز دیگری، حتی برای هضم چیزهای خوب هم زمان لازم است. درست مثل بهترین ویتامینها، نمیتوانید تمام محتویات بطری را یکجا مصرف کنید. و از روباه بانو پرسیدم: "در دنیای انسانها حال و روزت چطور است؟ غذا و نوشیدنی داری و حالت خوب است؟" گفت: "بله، بله. مردم با من بسیار مهرباناند. به من غذا و نوشیدنی میدهند، حتی آبمیوه و آب، همهجور غذا و میوه - بسیار خوب است. و من هم هر جا که میروم، با کمککردن، محبتشان را جبران میکنم. کمکشان میکنم، هر کاری که از من بخواهند انجام میدهم، مثل تمیزکردن حیاط. دارم یاد میگیرم چمن را بزنم و درختان باغشان را هرس کنم یا حیواناتِ خانگیشان را برای گردش بیرون ببرم. در ابتدا، (اشخاص-) سگ میدانستند من کیستم، پس مدام واق واق میکردند. اما بعد با آنها ارتباط برقرار کردم و گفتم که قصد آسیب رساندن ندارم. فقط باید کمی کار کنم تا مخارجم را تأمین کنم. 'پس لطفاً آرام با من بیایید. کمکم کنید.' آنها هم همین کار را میکنند. مردم حتی نامم را میپرسند. من هم میگویم: 'اسم من لیزا است. فقط همین را به یاد دارم.' و از من میپرسند خانهام کجاست. میگویم: 'خانهای ندارم. هرجا بشود، همانجا میخوابم.' پس آنها چند لباس دیگر و یک پتو به من دادند و گفتند میتوانم در گاراژشان یا در انباری حیاط بخوابم. انسانها با من بسیار مهرباناند. فکر میکنند شاید من یتیم بودهام یا حافظهام را از دست دادهام یا چیزی شبیه به این. پس با من مهرباناند، چون میبینند که خوشبرخورد و آرام هستم و بسیار فروتنانه و مؤدبانه صحبت میکنم و آسیبی نمیرسانم یا هیچ نشانهای از رفتارِ آسیبزا نشان نمیدهم. پس هرجا میروم، مردم واقعاً کمک میکنند. و اگر کمک نکنند، به خانههای دیگر میروم. و حالم خوب است." پس به آن شخص- روباه گفتم: "وای، برایت خوشحالم. برایت خوشحالم. این نوع زندگی هم بسیار آزادانه است. تو خوب هستی. 'خدا' را به یاد داشته باش و همیشه دعا کن. وگرنه قدرتت تحلیل میرود و دیگر نمیتوانی انسان شوی و حتی نمیتوانی هیچ کاری انجام دهی." روباه بانو گفت، "بله، بله، بله، این را میدانم، استاد. این را خیلی خوب میدانم. این را میدانم. همیشه در قلبم از 'خدای' قادر مطلق سپاسگزارم که بهواسطهٔ 'رحمت و محبت شما' [استاد] توانستم انسان شوم و چند روز هفته را از زندگی انسانیام لذت ببرم." Photo Caption: "گرم و روشن، مانند آفتاب باش"











