گزارش جدید دربارهٔ صلح از رهبر جنگ، قسمت ۲ از ۳

هرجا که می‌روم، مردم واقعاً کمک می‌کنند. و اگر کمک نکنند، به خانه‌های دیگر می‌روم. و حالم خوب است." پس به آن شخص- روباه گفتم: "وای، برایت خوشحالم. برایت خوشحالم. این نوع زندگی هم بسیار آزادانه است. تو خوب هستی. 'خدا' را به یاد داشته باش و همیشه دعا کن. وگرنه قدرتت تحلیل می‌رود و دیگر نمی‌توانی انسان شوی و حتی نمی‌توانی هیچ کاری انجام دهی." روباه بانو گفت، "بله، بله. بله، این را می‌دانم، استاد. این را خیلی خوب می‌دانم. این را می‌دانم. همیشه در قلبم از 'خدای' قادر مطلق سپاسگزارم که به‌واسطهٔ 'رحمت و محبت شما' [استاد] توانستم انسان شوم و چند روز هفته را از زندگی انسانی‌ام لذت ببرم."

گفتم، "بله، اگر به تمرین معنوی به‌خوبی و با پشتکار ادامه بدهی و همیشه 'خداوند' را بپرستی، 'خداوند' را به یاد آوری و مرا به یاد آوری، آن‌وقت توسط 'رحمت او' همیشه می‌توانم به تو کمک کنم. و کسی چه می‌داند، شاید به‌زودی کاملاً انسان شوی، برای همیشه. آن‌وقت دیگر مجبور نیستی دوباره شخص- روباه باشی؛ آن‌طور که آرزویت را برایم گفتی نزد من آمده‌ای چون به 'برکت' من، به 'قدرت' من برای کمک نیاز داری تا مجبور نباشی برای همیشه شخص- روباه بمانی. من در این مورد می‌توانم کمک کنم، چون شخص- روباهِ بسیار بسیار خوبی هستی. یعنی موجود خوبی هستی و توبه کرده‌ای، صادق هستی، پشتکار داری و 'پنج احکام' را رعایت می‌کنی، پاک هستی. بنابراین، مسلماً کمکت می‌کنم. خیلی دوستت دارم. و خوشحالم که خوشحالی. حالا باید کارهای دیگری انجام دهم. شاید دوباره صحبت کنیم. دوستت دارم، دوستت دارم، دوستت دارم. 'خداوند' را به یاد داشته باش. هر روز از 'خداوند' سپاسگزاری کن."

به سوابق آکاشیک مراجعه کردم و همهٔ آنهایی که می‌شناختم و با جنگ ارتباط داشتند را پیدا کردم. در واقع تعدادشان زیاد نبود. چند نفر در آولاک (ویتنام) بودند، چون زمان جنگ در آولاک (ویتنام) بودم. و مدتی نزد عمویم ماندم که در ارتش بود، فکر می‌کنم سرگرد بود، یا درست یادم نیست - دست‌کم سروان بود. چون مسئول درمانگاه اورژانس بود که سربازان مجروح جنگ را درمان می‌کرد. او و افرادش در آن درمانگاه، سربازان مجروح را در موارد اورژانسی درمان می‌کردند، مثلاً کمک‌های اولیه می‌دادند و برخی جراحت‌های خفیف را که می‌شد به آنها رسیدگی کنند، درمان می‌کردند. اما اگر سربازی جراحت شدیدتری داشت، پس از درمان اولیهٔ اورژانسی، هلیکوپتر خبر می‌کرد و سربازان را به بیمارستانی بزرگ‌تر و مجهزتر در جایی دیگر می‌فرستاد.

و حتی گاهی اگر به‌اصطلاح دشمن، ویت‌کنگ‌ها (کمونیست‌ها)، هم مجروح و اسیر می‌شدند، با آنها نیز مهربان و خوب رفتار می‌کرد. همهٔ آن‌ها، عمویم و کادر پزشکی که در آن درمانگاه با عمویم کار می‌کردند، با آنها چنان مهربان رفتار می‌کردند که انگار برادران خودشان هستند. آن زمان، در آن درمانگاه، هرگز هیچ نفرت، رنجش، طرد شدن یا رفتار منفی‌ای از عمویم و افرادش نسبت به هیچ‌یک از سربازانِ طرف مقابل در جنگ آولاک (ویتنام) ندیدم.

من هم خیلی کمک می‌کردم. منظورم این است که برای یک نوجوان، این مقدار کمک واقعاً زیاد بود، مثلاً وقتی فقط یک سرباز نبود بلکه بیش از یک نفر، چند نفر بودند. عمویم مرا هم صدا می‌کرد و شاید یک یا دو پسر دیگر را هم. بعضی از آنها اعضای خانوادهٔ کارکنانش بودند و بعضی هم همان نزدیکی زندگی میکردند. از آنها و از من هم می‌خواست بیاییم تا کمک کنیم. ما زخم‌ها را با، فکر کنم نوعی مایع می‌شستیم، مایعی از یک بطری، چیزی که به آن هیدرو‌اکسیژن (پراکسید هیدروژن) یا چنین چیزی می‌گویند. برای ضدعفونی است. بعد هر چیزی که می‌توانستیم درمی‌آوردیم، از بقایای گلوله یا خاک اطراف محل جنگشان یا هر چیزی که وارد زخم شده و آنجا گیر کرده بود. از ابزارهای ویژه، ابزارهای استریل‌، استفاده می‌کردیم و تا جایی که می‌توانستیم آنها را درمی‌آوردیم.

وقتی می‌دیدیم کاملاً تمیز شده، زخم را پانسمان می‌کردیم. و وقتی که آنها آماده می‌شدند، آنها را حمل میکردیم، من و آن بچهٔ هم‌سن‌وسالم... من در... یادم نیست. تقریباً سال آخر دورهٔ راهنمایی بودم، پس هنوز نوجوان بودم. من و آن بچهٔ دیگر، سربازان مجروح را که زخم‌هایشان تمیز و پانسمان شده بود - با برانکارد به محوطهٔ حیاط می‌بُردیم که کاملاً مسطح و فقط پوشیده از چمن بود و هلیکوپتر آنجا فرود آمده بود. این کاری بود که انجام میدادیم.

من سربازان مجروح بسیار زیادی را دیدم و شرایط بسیار بسیار وحشتناکی را که مجبور بودند به‌خاطر جنگ در جایی در همان اطراف تحمل کنند، جایی که با طرف مقابل جنگ، با به‌اصطلاح دشمنان، می‌جنگیدند. یکی از این سربازان به‌نحوی ارتباط بیشتری با من دارد. برای همین از من کمک خواست. اما در واقع، آن‌قدرها هم طرفدار جنگ نبود. او را به یک واحد رزمی، نوعی گروه یا گردان رزمی فرستاده بودند. برای همین کم‌وبیش بسیار پرخاشگر شده بود و بیش از آنچه خودش می‌خواست، آدم کشته بود. بعد چون یکی از هم‌رزمانش به شیوه‌ای بیرحمانه در جنگ کشته شد، او انتقام هم‌رزمش را میگرفت. پرخاشگرتر شد و بدون پشیمانی آدم می ‌کُشت. پس مجبور شد به جهنم برود. و خوشبختانه او را بیشتر می‌شناسم، پس می‌توانم خیلی کمکش کنم.

به‌هرحال، همین که فهمیدم چه کسی است، از جهنم نجات یافت. پس توانستم به نگهبان جهنم بگویم دروازه را باز کند و بگذارد بیرون بیاید. او را به منطقه‌ای جنگی برده‌ام، منطقهٔ جنگی کوچک‌تری. و باید آنجا به‌عنوان قربانی جنگ بماند - تحت تعقیب، آزار، زورگویی قرار گیرد، و قسمت هایی از بدنش زخمی شود تا کارمایش را بپردازد و درس سخت پیامدهای نامهربانی را در قلبش بیاموزد؛ بیاموزد که انتقام، راه پایان‌دادن به هیچ جنگی نیست، بلکه راه آن، عشق، شفقت و همدلی با طرف مقابل جنگ، یعنی به‌اصطلاح دشمنان است. و تا زمانی که کارمایش کاملاً پاک شود، همین را تجربه خواهد کرد. سپس می‌تواند دوباره به‌صورت انسان متولد شود و زندگی عادی داشته باشد. خب، برایش آرزوی موفقیت کردم و با او خداحافظی کردم. اما روش مناسبی برای مدیتیشن به او آموختم و گفتم باید وگان باشد، باید توبه کند و هر روز 'خداوند' را شکر کند و همیشه 'خداوند' را به یاد داشته باشد. آن‌وقت برکت بیشتری نصیبش می‌شود و در نتیجه کارمایش نیز بیشتر و سریع‌تر پاک می‌شود.

آه، در ضمن بدین‌وسیله صمیمانه تشکر می‌کنم از بانوی اول ایالات متحدۀ آمریکا، همسر عالیجناب پرزیدنت دونالد ترامپ، به‌خاطر تلاش و نقش ایشان در برقراری مقداری صلح برای مردم یورینی (اوکراینی)، و فراهم‌کردن امکان خروج آنان از منطقهٔ تحت کنترل و انتقالشان به مکانی دیگر، جایی که بتوانند غذا، نوشیدنی، و درمان پزشکی دریافت کنند، زیرا که شایستهٔ آن هستند. و از منطقهٔ اشغال‌شده رهایی یابند، جایی که از گرسنگی رنج می‌برند و برق، آب آشامیدنی پاک و غیره ندارند، و لوازم پزشکی ندارند تا به زخم‌ها یا بیماری‌شان رسیدگی کنند. به نام 'خداوند'، به نام صلح، به نام شهروندان یورین (اوکراین)، من خودم شخصاً از شما تشکر می‌کنم. باشد که 'خداوند' برکات فراوانی به‌خاطر این کار شایسته به شما عطا فرماید.

باشد که شاد و سالم باشید، و زندگی مشترک پربرکت خود را با همسرتان، پرزیدنت ترامپ، و خانواده‌، فرزندتان ادامه دهید. فرزندتان بسیار خوش‌چهره است، بسیار خوش‌چهره. او همهٔ بهترین ویژگی‌ها را از شما، بانوی اول "ملانیا"، و عالیجناب پرزیدنت ترامپ به ارث برده است. آرزو می‌کنم زندگی مشترکتان همیشه شاد، آرام و رمانتیک باشد. همچنین، باشد که همیشه زیبا بمانید، به‌طرز استثنایی زیبا، همان‌طور که هستید، و تا ابد جوان بمانید. باشد که 'خداوند' به شما و خانواده‌تان، به همهٔ عزیزانتان برکت عطا فرماید. بانوی من، شما فوق‌العاده‌اید. همهٔ ما، شما را دوست داریم. دنیا، شما را دوست دارد. و مردم یورینی (اوکراینی) تا ابد سپاسگزار شما خواهند بود.

لطفاً به هر شیوه‌ای که می‌توانید بیشتر کمک کنید. جهان همیشه نام شما را به یاد خواهد داشت. شوهرتان به‌خاطر این کار، بیش از همیشه شما را دوست خواهد داشت! لطفاً همچنان "کنار مردتان بایستید." او به شما نیاز دارد، بیش از آنچه تصور کنید، او به شما نیاز دارد، بیش از آنچه تصور ‌کنید، به‌ویژه اکنون که باید با این میزان فشار از هر سو روبه‌رو شود! سپاسگزارم، بانوی من. زنانی همچون شما با چنین خصوصیات والا و زیبا کمیاب‌اند و به‌سختی پیدا می‌شوند. بهترین‌ها را برایتان آرزو می‌کنم. عشق 'خدا' همراهتان. 'خدا' را شکر میکنم. به نام 'خداوند'، تندرست باشید، زیبا باشید، بانوی من. فعلاً خداحافظ.

از 'خداوند' قادر مطلق برای همهٔ این اخبار شگفت‌انگیز و مثبت سپاسگزارم. و به نام 'خداوند' از همهٔ مردم برای برقراری صلح در جهان سپاسگزاریم، حتی اگر هر بار تنها در بخش کوچکی باشد. بهرحال باید از جایی شروع می‌شد، و صلح به‌خوبی و به‌شکلی مثبت آغاز شده است. از همهٔ شما سپاسگزاریم برای تمام تلاش‌هایتان در چنین رسالت دشوار و چالش‌برانگیزی برای مذاکره و ایجاد پُل تفاهم میان کشورهای در حال جنگ. باشد که 'خداوند' همیشه به شما برکت دهد، همیشه دوستتان بدارد، همیشه از شما محافظت کند، و شما حتی از آن آگاه شوید، آن را ببینید یا احساسش کنید. آمین.

از تو سپاسگزاریم، از تو سپاسگزاریم، همهٔ ما از تو سپاسگزاریم، 'ماپا'ی عزیز، والدین ما که رحیم‌ترین و اعلی ترین قدرتمند در تمام کائنات هستی. دوستت داریم، سرورم، و من هنوز با تمام توانم تلاش می‌کنم تا مردم را از جهنم بیرون بیاورم یا از رفتنشان به جهنم جلوگیری کنم، با تمام تلاش و قدرتم، در پناه رحمت تو. تا ابد از تو سپاسگزاریم. بی‌اندازه از تو سپاسگزاریم. سرورم. باشد که خوب و شاد باشی. و باشد که فرزندانت تو را سربلند کنند با رفتار نیک، و شیوهٔ زندگی پرهیزگارانه و باشفقت‌شان. باشد که همهٔ آنها وگان شوند، همانطورکه ذات طبیعی و رحیم ِالهی تو خواهان آن هست. آمین. دوستت داریم، سرورمان. از تو سپاسگزاریم، سرورمان. با سپاسگزاری در برابرت سجده می‌کنیم، سرورمان.

Photo Caption: "برای 'ماورا'ی شکوهمند آماده شو که رها کنی"

دانلود عکس